เฟอร์นิเจอร์และชิ้นส่วน : ปัจจัยลบรุมเร้า...ทั้งตลาดในประเทศ-ต่างประเทศ (มองเศรษฐกิจฉบับที่ 2101)

จากปัจจัยเสี่ยงที่คาดว่าจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมเฟอร์นิเจอร์ชิ้นส่วนของไทยชัดเจนกว่าปัจจัยสนับสนุน ทำให้สถานการณ์ของสินค้าเฟอร์นิเจอร์และชิ้นส่วนไทยในปี 2551 จึงตกอยู่ในภาวะพึงระวัง โดยตัวแปรด้านอัตราดอกเบี้ย ราคาเชื้อเพลิง และเสถียรภาพทางการเมืองจะยังคงเป็นตัวแปรหลักที่จะมีผลต่อปริมาณความต้องการซื้อเฟอร์นิเจอร์ภายในประเทศในยุคที่ผู้บริโภคมักจะคำนึงถึงเรื่องการใช้งานในระยะยาว ความคงทน และความคุ้มค่า ดังนั้นกลยุทธ์ที่โดดเด่นที่อาจจะเป็นกลยุทธ์ด้านราคา หรือการให้บริการที่เสริมเพิ่มมูลค่าของสินค้าที่แตกต่างจากคู่แข่งน่าจะมีการนำมาใช้มากขึ้นและก่อให้เกิดการแข่งขันที่ดุเดือดยิ่งขึ้นจากปีก่อนหน้า ส่วนตลาดต่างประเทศนั้นก็อาจจะฟื้นตัวลำบาก โดยคาดว่าอัตราการเติบโตใน ปี 2551 น่าจะหดตัวต่อเนื่องจากปี 2550 ในระดับร้อยละ 0 ถึงติดลบร้อยละ 5 หรือมีมูลค่าการส่งออกประมาณ 43,000-45,000 ล้านบาท และมีส่วนแบ่งในตลาดโลกไม่เกินร้อยละ 2 หรือติดอันดับผู้ส่งออกรายสำคัญประมาณลำดับที่ 21-25 ของโลก เพราะคู่ค้าหลักโดยเฉพาะสหรัฐฯ ที่มียังคงมีแนวโน้มชะลอตัวทางเศรษฐกิจ และแม้ว่าตลาดยุโรปจะให้ความสนใจในสินค้าของไทยเพิ่มขึ้นเนื่องจากมั่นใจในคุณภาพและความปลอดภัย แต่ด้วยอำนาจซื้อที่มีแนวโน้มทรงตัวก็อาจจะมีผลต่อการตัดสินใจซื้อเฟอร์นิเจอร์บ้างพอสมควร ขณะที่ตลาดใหม่ๆที่แม้ว่าจะยังมีโอกาสเติบโตได้อีก แต่ก็มีปริมาณคำสั่งซื้อด้วยเม็ดเงินที่ไม่สูงพอที่จะผลักดันให้สถานการณ์การส่งออกเฟอร์นิเจอร์และชิ้นส่วนไทยพลิกฟื้นได้ทันทีในปี 2551 แต่ก็เป็นโอกาสในการขยายตลาดในวงกว้างมากขึ้น ดังนั้นผู้ประกอบการจึงไม่ควรหยุดนิ่งในการเสาะแสวงหาตลาดใหม่ๆเพื่อหลีกเลี่ยงความเสี่ยงจากการที่ต้องพึ่งพาตลาดหลักเพียงไม่กี่ตลาด ควบคู่กับกับให้ความสำคัญกับการออกแบบเพื่อตอบสนองการใช้งาน รวมทั้งให้ความสำคัญเรื่องวัสดุและคุณภาพของสินค้าของกลุ่มเป้าหมายในประเทศคู่ค้าแต่ละประเทศอย่างถ่องแท้